Tapczan dwuosobowy – sprytny mebel do małego mieszkania
Na koniec – nie bój się kolorów. Wnętrza w kamienicy lubią odważne barwy, bo wysokie sufity i duże okna dają im przestrzeń do oddychania. U siebie w sypialni w kamienicy na Pradze pomalowałem jedną ścianę na granat, a resztę zostawiłem w bieli. Do tego postawiłem wersalkę w stylu retro z drewnianymi nogami. Działa. Tylko pamiętaj o jednym – w kamienicy światło dzienne zmienia się w ciągu dnia. Rano wschodzi z jednej strony, po południu z drugiej. Zanim kupisz farbę, sprawdź jak kolor wygląda o 16:00. Bo to, co w sklepie wydaje się ciepłym beżem, w twoim mieszkaniu może wyglądać jak szary beton.
Przedpokój w kamienicy bywa wąski i ciemny. U jednej z klientek na Mokotowie korytarz miał 1,2 metra szerokości i 4 metry długości. Nie dało się tam postawić szafy, bo blokowała przejście. Zamiast tego zamontowałam wieszaki ścienne na wysokości 1,8 metra, a pod nimi ławkę z siedziskiem otwieranym do góry. W środku schowałam buty poza sezonem. A na ścianie położyłam lustro w całej długości, które optycznie poszerzyło przestrzeń. I tu ważna rzecz – w kamienicy często są grube mury, więc wiercenie w ścianie wymaga wiertarki udarowej. Nie próbuj robić tego zwykłym wkrętakiem. Zniszczysz sobie nadgarstek.
Salon w kamienicy to pole do popisu, ale też pułapka. Wysokie okna i sztukateria kuszą, żeby postawić wielką kanapę. Tylko że wnętrza w kamienicy rzadko mają otwartą przestrzeń. Zazwyczaj jest to prostokątny pokój z drzwiami w narożniku. I tu pojawia się problem gości na noc. Kiedyś wstawiłam do takiego salonu kanapę z funkcją spania z mechanizmem DL. Działa to tak, że siedzisko wysuwa się do przodu, a oparcie opada na puste miejsce. Wymaga to jednak 30 cm wolnej przestrzeni przed kanapą. U mojej klientki na Saskiej Kępie przed kanapą stał stół, więc goście musieli spać po kolacji, bo nie dało się rozłożyć mebla bez przesuwania stołu. Nauczka – zawsze mierz odległość od kanapy do najbliższej przeszkody.
Osobny temat to aranżacja wokół sofy rozkładanej. Żeby nie wyglądała jak masywny klocek, postawcie na lekkie dodatki. Kilka poduszek dekoracyjnych, narzuta z grubej bawełny i dywan o geometrycznym wzorze – to wystarczy, żeby całość zyskała nowoczesny charakter. Unikajcie zbyt wielu bibelotów na stoliku, bo w małym salonie szybko robi się bałagan. Ja lubię stawiać na prostotę: jedna lampa stojąca, roślina w donicy i sterta książek. Wtedy sofa rozkładana staje się naturalnym tłem, a nie dominującym elementem.
Kiedy projektowalam salon, zmierzylam sie z wyzwaniem malej przestrzeni. Potrzebowalam mebla do spania dla znajomych, ale nie mialam miejsca na osobna kanape i lozko. Kanapa z funkcja spania z tapicerka welurowa okazala sie strzalem w dziesiatke. Welur z recyklingu jest miekki w dotyku i latwy w czyszczeniu. Mechanizm DL pozwala na rozlozenie jednym ruchem, bez przesuwania stolika. Pod spodem zmiescilam skrzynie na koc i poduszki. Wersalka z certyfikowanego drewna debowego ma stelaz listwowy, ktory zapewnia odpowiednie podparcie kregoslupa. Ekologiczne wnetrza to przede wszystkim przemyslane rozwiazania na lata.
Lazienka to prawdziwe wyzwanie w ekologicznych wnetrzach. Plytki ceramiczne sa wypalane w wysokiej temperaturze, co generuje sporo emisji. Wybralam terakote recznie malowana przez lokalna manufakture, co skraca lancuch dostaw. Umeblowanie to meble z palet certyfikowanych FSC, zaimpregnowane naturalnym olejem tungowym. Lustro w ramie z drewna odzyskanego z rozbiorki starej stodoly. Nawet zaslona prysznicowa jest z organicznej bawelny impregnowanej woskiem pszczelim. Kazdy element ma swoja historie i minimalny slad weglowy.
W kuchni zrezygnowalam z popularnych blatow z konglomeratu na rzecz drewna debowego olejowanego naturalnym olejem lnianym. Blat juz po trzech latach wymaga lekkiego odswiezenia, ale za to moge go samodzielnie przeszlifowac i ponownie zaolejowac. To znacznie bardziej ekologiczne niz wymiana calej powierzchni co 10 lat. Szafki zrobilam z plyty OSB bez dodatku formaldehydu, pokrytej naturalnym lakierem wodnym. Uchwyty to stare klamki z targu staroci, wypiaskowane i pomalowane farba na bazie wapna. Kazdy detal ma znaczenie, a takie elementy nadaja charakteru.
Łazienka w kamienicy to osobna historia. Rury są stare, często pion kanalizacyjny stoi na środku pomieszczenia. Nie walcz z tym. Obuduj go płytkami i zrób z niego półkę na kosmetyki. U jednej z klientek w łazience o powierzchni 3,5 metra kwadratowego pion kanalizacyjny znajdował się tuż przy umywalce. Obudowałam go płytą wodoodporną i zrobiłam nad nim lustro z oświetleniem. Efekt? Pion zniknął optycznie, a pojawiła się przestrzeń do golenia. Tylko pamiętaj – nie oszczędzaj na wentylacji. W kamienicach często jest grawitacyjna, a to za mało. Wstaw wentylator z czujnikiem wilgotności, bo inaczej tapicerka welurowa na krześle w przedpokoju zacznie pleśnieć. Mówię to z doświadczenia.